admit 3 รอบใน 1 เดือน ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

ต่อจากเมื่อวานจ้า

หลังจากที่ปวดมาก ๆ เมื่อ 6 เดือนที่แล้ว

อาการปวดหลัง ปวดท้องก็ยังมีบ้าง

แต่ไม่ปวดมากเท่าไหร่

พฤหัส 27 มี.ค. 51

ช่วงบ่าย ๆ เริ่ม ๆ ปวดหลัง กับปวดท้อง

แต่ก็พอทนได้

ตอนเย็นยังมีแรงออกไปกินข้าวที่แฟชั่นไอส์แลนด์อีกนะ

กินไปก็กระสับกระส่ายไป

แน่น ๆ แล้วก็ปวดหลัง

แถมยังไม่เจียมตัว

เพราะบอกสองแสบไว้ว่าจะพาไปกินไอติม

เลยไปต่อสเวนเซ่นกันอีก

กลับถึงบ้าน

คราวนี้ล่ะ  อาการเริ่มแย่แล้ว

ป่าป๊าพาพวกหนูไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอน

ส่วนหม่าม้าก็นั่ง ๆ นอน ๆ เดิน ๆ

เพราะเริ่มหายใจไม่ออก

มันปวดท้อง ปวดหลังมาก จนหายใจไม่ทั่วท้อง

เด็ก ๆ เข้านอนกันแล้ว

อาการหม่าม้าก็แย่ลงเรื่อย ๆ

จนป่าป๊าบอกไปโรงพยาบาลเหอะ

ปลุกเด็ก ๆ  ที่กำลังนอนเข้าที่

เดินสโลสเลไปที่รถ

หม่าม้าก็โอดโอย  ปวดมาก

สองแสบหลับมาในรถ  ก็มันเกือบเที่ยงคืนแล้วนี่นา

เลยพาสองแสบไปฝากอาม่าที่พัฒนาการ

แล้วป่าป๊าก็พาหม่าม้าไปโรงพยาบาลราม

หมอดูอาการ  แล้วก็ฉีดยาแก้ปวดให้เข็มนึง

รอดูอาการ 15 นาที

ไม่มีอาการว่าจะดีขึ้น

หมอเลยขอ admit เพื่อดูอาการต่อ

ฉีดยาแก้ปวดที่ต้นแขนอีกเข็มนึง

แล้วก็ต่อสายให้น้ำเกลือ

คืนนั้นกว่าจะหายปวดก็ตีสามแล้ว

เช้าอาการก็หาย (เหมือนเดิมอีกแล้ว)

หมอส่งไปอัลตราซาวน์ช่องท้อง

ผลปรากฎว่าปกติ

หมอสรุปว่าเป็นโรคกระเพาะ

เย็นนั้น (28 มี.ค.51) หมอก็ให้กลับบ้านได้

ได้ยากลับบ้านมาถุงนึง (ยาโรคกระเพาะนั่นแหละ)

หมอบอกว่าถ้ามีอาการปวดอีก คราวหน้าต้องส่องกล้อง

อังคาร 8 เม.ย. 51

หลังจากยาหมดแล้ว

ก็ยังมีอาการเป็นระยะ แต่ไม่มาก

แต่คืนนี้สิ  เอาอีกแล้ว

หม่าม้าพยายามทน

แต่ป่าป๊าบอกให้ไปโรงพยาบาล

คราวนี้เราไม่ไปรามแล้ว

ไปสมิติเวชศรีนครินทร์แล้วกัน

ไปถึงพยาบาลดูหน้าอันยู่ยี่ของหม่าม้า

แล้วก็โทรตามหมอด่วน

หมอมาถึงถามอาการ  แล้วก็ให้เจาะเลือด

ดูว่าเป็นที่ตับอ่อนรึป่าว

เพราะหม่าม้าเล่าว่าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลมาด้วยอาการนี้

แล้วก็ฉีดยาแก้ปวดธรรมดาให้เข็มนึงก่อน

รอผลเลือดครึ่งชั่วโมง

ระหว่างนี้หม่าม้าก็นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ในห้องฉุกเฉิน

ร้องโอดโอยจนหมอ พยาบาล เดินมาแวะเวียนดูกันหลายรอบ

ป่าป๊า น้องแบงค์ น้องเบนซ์ ก็รออยู่นอกห้อง

แล้วก็เดินเข้ามาให้กำลังใจกันเป็นระยะ ๆ

ผลเลือดออกมาแล้ว

หมอบอกว่าไม่ใช่เป็นที่ตับอ่อนครับ

คราวนี้หมอเลยฉีดยาแก้ปวด

หมอบอกว่าน้อง ๆ มอฟีนเลยนะครับ

ฉีดแล้วรอดูอาการว่าดีขึ้นมั๊ย

10 นาทีก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่

หมอเลยบอกว่า admit ดูอาการดีกว่าครับ

อาจต้องส่องกล้อง แล้วก็อัลตราซาวน์

คืนนั้นหม่าม้าขอยานอนหลับด้วย

เพื่อจะได้ง่วงมาก ๆ แล้วหลับไป จะได้ไม่ปวดมาก

เช้า  คุณหมอเข้ามาคุยว่าต้องส่องกล้อง  ถ้าไม่เห็นอะไรผิดปกติก็อัลตราซาวน์ต่ออีก

เลยบอกหมอไปว่าอัลตราซาวน์มาเมื่อไม่ถึงสองอาทิตย์ที่แล้วที่ราม

ผลปกติค่ะ   หมอเลยบอกงั้นขอส่องกล้องดูก่อนแล้วกัน

แล้วยังไงก็ขอฟิลม์อัลตราซาวน์ให้หมอดูด้วย

หลังจากนั้นหมอก็อธิบายถึงวิธีส่องกล้อง

อันแรก ไม่หลับ  รู้สึกตัวตลอดเวลา อาจอ๊อกได้  เพราะรู้สึกว่ามีอะไรแหย่เข้าคอ

อันที่สอง  หลับแบบสลึมสลือ ใครพูดข้างหูก็ตื่นแล้ว อาจอ๊อกได้เหมือนกันถ้าตื่น

อันที่สาม หลับเลย  แต่ถ้าใครตะโกนดัง ๆ ก็ตื่น 

แต่อันที่สามจะแพงกว่าแบบที่สองอีก หมื่นนึง  เหอ เหอ

คุณหมอถามเอาแบบไหนดีคะ

เอาแบบไหนดีน้อ

เลือกแบบที่สองละกัน  กลัวอ๊อกจังเลย

สักพักบุรุษพยาบาลก็มาเข็นไปห้องผ่าตัด

เพื่อส่งต่อไปห้องส่องกล้อง  (อยู่ชั้นเดียวกันนั่นแหละค่ะ)

เข้าไปพยาบาลก็เตรียมพร้อมอุปกรณ์

สักพักหมอเข้ามา

เริ่มฉีดยาชาเข้าที่คอ

หมอบอกว่าสักพักคอจะเริ่มรู้สึกหนา ๆ แล้วก็รู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก

แต่ไม่ต้องกลัวนะคะ  เพราะคุณยังหายใจได้

ดูได้จากเครื่องที่วัดการหายใจก็ได้ค่ะ

หมอฉีดยาชาเข้าไปรอบที่ 6 หรือ 7 เนี่ยล่ะ

คราวนี้คอหนา กลืนน้ำลายไม่ได้แล้ว

สำลัก  ไอออกมา  เหมือนมันจะขาดใจคือเหมือนหายใจไม่ได้

น้ำตาไหลเลย   แล้วก็พยายามไม่กลืนน้ำลาย

หายใจโดยจมูก

สักพักก็หลับไป

ตื่นมาอีกที  อยู่ในห้องรอดูอาการแล้ว

เฮ้อ  ดีจัง  ไม่รู้สึกตัวเลย

พยาบาลเห็นว่าตื่น ก็โทรหาหมอ

สักพักหมอเข้ามาบอก  ผลส่องกล้องเห็นกระเพาะอักเสบ

เพราะฉะนั้นหมอจะหยุดอยู่ที่กระเพาะอักเสบก่อน 

แต่ยังไงก็ขอดูฟิลม์อัลตราซาวน์ด้วย

เพราะหมอตัดชิ้นเนื้อไปตรวจหาสาเหตุของกระเพาะอักเสบด้วย

ผลจะออกอีกประมาณอาทิตย์นึง  ค่อยเอาฟิล์มมาให้หมอดูวันนัดก็ได้

หมอบอกว่ากระเพาะอักเสบธรรมดา

ไม่มีแผลในกระเพาะ

เลยถามหมอว่าทำไมถึงปวดมาก

หมอบอกอยู่ที่คน  บางคนทนปวดได้มาก  ก็จะไม่ค่อยรู้สึกปวด

อ้าว  งี้ช้านเป็นพวกไม่อดทนเหรอเนี่ย  เหอ เหอ

คืนที่สองก็ยังมีปวด ๆ อยู่ แต่น้อยลง คงเพราะได้ยาแก้ปวดด้วย

วันที่สาม  เช้าไม่ปวด  (จริง ๆ เช้าวันที่สองก็ไม่ปวด) หมอเลยให้กลับบ้านได้

พร้อมยากระเพาะอีกถุงนึง

พร้อมนัดวันที่ 16 เม.ย. 51 มาฟังผลชิ้นเนื้อ

กลับบ้านวันที่ 10 เม.ย.

วันที่ 12 -15 ก็ไปเที่ยว (ไม่เจียม)

ในใจก็คิดว่าคงเป็นกระเพาะนั่นหล่ะน้า

ได้ยาก็ดีขึ้นแหละ

ช่วงไปเที่ยวก็ปวดทุกวัน

คืนแรกนึกว่านั่งรถกระแทก เล่นเครื่องเล่นหนักไปหน่อย แถมทานสเต๊กอีก

คืนที่สองไปพัทยา เย็นมีโปรแกรมจะดูทิฟฟานี่

พอนั่งกินข้าวเย็นสักพัก  ก็ไม่ไหวแล้ว

ปล่อยป่าป๊า แบงค์ เบนซ์ ไปดูแล้วกัน

หม่าม้าขอกลับไปนอนโรงแรม

คืนที่สามดีหน่อย ไม่ค่อยปวด  เลยทำตามโปรแกรมได้

วันที่ 15 ก็กลับบ้านแล้ว สรุปปวดทุกวัน

แถมคืนวันที่ 15 เนี่ย กลับถึงบ้าน  ก็ปวดหนักอีกแล้ว

นอนไม่หลับ  ป่าป๊า ตื่นมาดูเป็นระยะ ๆ ว่ายังไหวมั๊ย

ทนไป ทนมา ตีห้าครึ่ง  กรี๊ดดดด  ไม่ได้นอนเลย

พยายามข่มความเจ็บปวด  หลับไปได้สองชั่วโมง

ตื่นมาเจ็ดโมงครึ่ง  หายปวดเป็นปลิดทิ้ง (อีกแล้ว)

พุธ 16 เม.ย. 51

วันนี้หมอนัดแล้ว  ดีใจจัง

จะได้ไปบอกหมอว่ามันยังปวดดดดด

เช้ารีบไปเอาฟิล์มอัลตราซาวน์ที่ราม

แล้วก็ไปหาหมอเลย

ผลชิ้นเนื้อออกมาก็กระเพาะอักเสบนั่นแหละ

เป็นแค่นิดเดียวเอง  ไม่มีแผลในกระเพาะด้วย

แล้วทำไมปวดขนาดนั้น

เอาฟิล์มอัลตราซาวน์ให้หมอดู

หมอก็เห็นว่ามันปกติทุกอย่าง

แต่หม่าม้ายังยืนยันว่าปวดมากค่ะ  ไม่ลดลงเลย

หมอบอกว่าจริง ๆ ถ้าเป็นแค่กระเพาะอักเสบ

แล้วได้ยาไปอาทิตย์นึงแล้วเนี่ย

อาการต้องดีขึ้นอย่างน้อย 20-30 เปอร์เซ็นต์แล้ว

หม่าม้ายืนยันว่าเมื่อคืนไม่ได้นอน  ปวดมากกกกก

หมอเลยขอทำเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ที่ช่องท้อง หรือ CT Scan นั่นล่ะ

แล้วเรื่องปวดหลัง  หมอก็บอกว่าจะแปะฟิล์มเพื่อดูหลังด้วย

แต่ถามหม่าม้าว่าปวดตรงไหน

หม่าม้าบอกปวดไปหมดล่ะค่ะ  ทั้งหลังเลย  ระบุไม่ได้แล้ว

หมอเลยบอกว่า ง้านทำ CT Scan อย่างเดียวก่อนแล้วกัน ว่าเจออะไรบ้าง

เพราะถ้าติดฟิล์มทั้งแผ่นหลังจะแพงมากกกกกก

โอเคค่ะ  แต่วันนี้ทำไม่ได้แล้ว  เพราะกินข้าวเช้าไปตะกี้นี้เอง

หมอบอกผลจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์  อาจต้องทำเอ็กซเรย์ใหม่

ถ้าชัวร์ก็นัดเป็นพรุ่งนี้ 17 เม.ย.  ตอนเช้าดีกว่า

ให้อดอาหารและน้ำ หลังเที่ยงคืน

ได้คิวทำ CT Scan ตอนเก้าโมงครึ่ง

โห  แล้วหม่าม้าจะทนหิวไหวมั๊ยเนี่ย

แล้วคืนนี้ถ้าปวดท้อง ปวดหลังอีกล่ะคะ คุณหมอ  จะทำยังไง

หมอบอก  เดี๋ยวหมอจะจ่ายยาแก้ปวดอีกตัวนึงให้ค่ะ

ยาแก้ปวดตัวเก่าที่กินไป  เป็นยาแก้ปวดกระเพาะ

กินไปก็ไม่หายปวด

กลับบ้าน คืนนี้ดีจัง  ไม่ปวดหลัง ปวดท้อง 

คืนนี้ห้าทุ่มกว่า ลุกมากินนมไปกล่องนึง

เตรียมตัวสำหรับ CT Scan พรุ่งนี้   กลัวหิวตาลายอ่ะ 5555

ไดฯยาวแล้ว  มีแต่เล่าเรื่อง  ไม่มีรูปเลย

อ่านตาแฉะกันรึยังคะเนี่ย

ไว้พรุ่งนี้มาต่อแล้วกันเนอะ